My Capsule Wardrobe- Singapore Edition

pelo gardrob VER2-page-001

As I always say, wardrobe has been the easiest and fastest field of minimalism for me. I can push top 5 if there was a list of the most disorganized people in the world (even after all that decluttering).

Regardless, the wardrobe is the tidiest place in my home, thanks to capsule wardrobe.

When I started decluttering, I said goodbye to bags of clothes. I had been hanging on to clothes from college years. I realized in my first round of declutter that I had a hard time saying goodbye to branded goods, like a Mango sweater that was beyond wear and tear. You can read about my first decluttering adventure here.

What I learned from having a capsule wardrobe?

I always wanted to make a visual layout of my wardrobe, and I said now is the right time. It took some time, but it’s totally worth it. Here’s why.

This layout serves as a visual memory tool for me to see how my style changes over the years. I was shopping with a friend one day, and she pointed out that I like soft, natural colors. I said yes, but I was saying, no, I like vivid colors! inside. Because I was still stuck in my college years and early twenties. I used to wear vivid greens, pinks, reds, purples. And what’s more, I really liked having different colors on.

şenlik 121
this is me in 2010, last year of college. I loved my copper hair, matched it up with green top, pink backpack, red nail polish and I was wearing my favorite sandals that day, in red!

Until a few years ago, I stuck to my jeans- tee style. The dress code was casual in the colleges I worked at, so I said to myself, I’ll always be a jeans and tee girl. When I moved to Singapore, because the dress code in schools here are somewhere between casual and smart (no jeans allowed), I had to adjust my style.

I always had a few dresses in my wardrobe but rarely wore them. Here I try to wear them as often as I can, because they are really airy and in humid Singapore, that really helps. But I struggle with the desire to ride a rented bike on my way home, which I can’t if I wear a dress that day. Biggest struggle ever 🙂

I also learned to LOVE the 3 linen shirts that I have. A bit harder to iron than tees but it gets easier if I iron them while they are still damp.

I bought 8 of the 30 items in Singapore: 2 shirts, 1 t-shirt, 1 dress, 2 pairs of pants, sandals and a backpack (an unused secondhand Anello for just 38 dollars, yum!). And I sold a pair of pants and my no-longer-used North Face backpack for 40 dollars. I really like secondhand shopping in Singapore, will probably write a separate blog post on it. Stay tuned!

As Singapore has a tropical climate, we have the same weather everyday, around 30C degrees, always humid. So no need for a seasonal wardrobe. I really like it on one hand, you don’t need to think about changing your wardrobe and preparing for winter. But I miss cooler weather and autumn on the other hand.

What do I have in my capsule wardrobe?

pelo gardrob elbiseler

Dresses: As I said, I started to wear my already existing dresses more. I was gaining and losing weight over the past months, so it is just easier to wear dresses. I pair them with sneakers or sandals, so they make me seem a bit smarter although I was wearing sneakers.

I had bought the black dress for a wedding ceremony but now I wear it to work too. It’s like my go-to dress for both work and fancy events. I now understand all the fuss about the little black dress!

pelo gardrob bluzler

Tops:  The biggest change for me in this group is to move from tees to shirts. At least half and half. 🙂

In this year’s capsule I’ve got 3 tees. The black one is from Zara and the white one is from Esprit. Unfortunately both of them lost shape. Even the high quality t-shirts lose their shape and it is really disappointing. The pink one that my mom bought from a local store has proved to be much more durable, which is really very interesting.

I’m recently having a love affair with linen. It’s comfy, it’s both fancy and playful, it’s sustainable, it lasts for a lifetime. What else could a girl ask for? 3 of the shirts are linen, and I cannot get enough of them.

pelo gardrob pantolonlar.jpg

Pants: I haven’t realized I have six pair of pants until I decided to make this layout. I certainly don’t need this much, but because of this losing-gaining weight thing, if one fits, the other doesn’t. So I can’t say goodbye to any of these yet.

2 of these are blue jeans, which honestly I haven’t worn 6 times in the last 6 months. In Turkey, jeans are usually okay in summers, but in Singapore, hell no. It simply was a bad choice to bring jeans here, but as they are high quality, they stay.

The Uniqlo culotte pants are my favorite bottoms in this wardrobe, I wear them all the time when I’m not working. The other three are work pants, which honestly is enough.

pelo gardrob ayakkabılar

Shoes: All of the shoes I own except black sandals are at least 2 years old. When I started working in Singapore, I bought some flats but they ruined my soles, so I sold the expensive one and just threw away the cheap one, it went in to a terrible state in four months (never buying cheap shoes again!). Back to sneakers!

The Singaporean teachers I work with sometimes tease me when they see I come to work in sneakers: “Are you going jogging afterwards?” “Your shoes look comfy!” I get the sarcasm, but I don’t mind. 🙂 pelo gardrob aksesuarlar

Accessories:  I’ve got a backpack, a  shoulder bag and a sling bag. The Anello backpack, which I bought secondhand, is everything I ask for. It’s spacey, it’s got tons of pockets (one for laptop too) and it’s waterproof, very important in Singapore’s rainy weather.

My shoulder is really special for me because I designed it myself. It’s quite plain, but the dimensions and the inner compartments are just perfect for me. My mother-in-law had it sewn by a leather bag tailor (I didn’t know it was a profession, a dying one, to be more precise). It’s one of the best gifts I ever got.

Watches: I love my watches! The first one is a vintage Swatch from 1997. This is one of the earliest gifts from my husband, I believe it was a new year present for 2014. I love the design and the quality. Every time I take this to a Swatch shop to change batteries, shop assistants are amazed and they want to take pictures with it. Little do they know he bought it for less than the brand new Swatches, which are deteriorating in quality.

The second one is a Fossil. I had been eyeing on this for some time, and I grabbed it in a sales two years ago. I recently conditioned it with coconut oil, and it really helped.

Jewelry: I’d already said goodbye to my big collection of jewelry items which are not gold or silver. I have here in Singapore two necklaces with me, but I never wore them. I’ll probably put them in a safe because they have sentimental value and I don’t want to sell them. But I can’t see myself wearing them often in near future.

What have I not included in this list?

Loungewear: 1 home dress, 2 tees, 2 pairs of shorts, 1 set of pajamas

2 pairs of shorts, as I want to sell these and buy a new one.

Training: 1 pair of shorts, 1 pair of yoga pants, 1 tee


Preparing a list and an outlay  has been illuminating for me. I  got to understand my style better, and if I am to shop, it makes me understand what I do and don’t need.

It definitely is not the best wardrobe out there, but it reflects Pelin in 2018 perfectly. I recommend it to you to try preparing a list or a visual of your wardrobe as well, I had a lot of fun preparing it!

p.s. As a person who learned how to use a computer in Windows 95, I was of course going to prepare this visual using Paint and Word. So forgive me about not-the-best picture quality. 😉

Mini Röportaj : Practigal Blog

Daha önce çok sevdiğim iki blog olan Turk Isi Minimalizm ve Basit ve Mutlu Yasam ile röportaj yapıp sizlerden de güzel geri dönüşler almıştım. Bu sefer Amerikalı bir blogger ile yaptım mini röportajımı: Practigal Blog. Ben cevaplarından hem çok şey öğrendim, hem çok zevk aldım. Eminim sizin de hoşunuza gidecek, özellikle içe donuk biriyseniz ve minimalizme ilginiz varsa. Buyrunuz efendim 🙂  Röportajın İngilizce orijinalini buradan okuyabilirsiniz.


Minimalizm yolculuğun nasıl başladı?

Aslinda minimalizm yolculuğum minimalizmin ne olduğunu bilmeden yıllar önce başlamıştı. Yasamaktan mutlu olduğum bir hayati yasamak istiyorsam, beni bundan alıkoyan her şeyi bırakmam gerektiğini fark ettim. 7 sene önce, stresli ve yorgun olduğum donemde, yavaş yavaş azaltma yapmaya başladım. Hem eşyalarımı, hem de yapacaklar listemi azaltiyordum. Zaman içinde, sahip olmak istediklerimin sayisi da azaldi. Azaltma hayatımda tekrarlayan bir surec haline geldi ve hala öyle.

Minimalizmi iki yıl önce keşfettim. Zaten yapmakta olduğum bir şeye isim vermek amacımı çok daha açık bir şekilde görmemi sağladı aslında. Diğer minimalistlerin hikayelerini okumak ve onlara ne kadar faydalı olduğunu görmek harikaydı. Doğru yolda olduğumu işte o zaman anladım.

Yani sen oyuna bir sıfır önde başlamıştın. Peki anne olmak hayat tarzını nasıl etkiledi?

Minimal bir hayat sürmeye çalışan bir anne olmak her zaman esnek ve anlayışlı olmayı öğretti bana. Yaklaşımımda daha yumuşak olmalıydım. Onlarda da minimalist anlayışın yerleşmesini istedim ve her şeyde olduğu gibi, bunu da zamana yaymaya çalıştım.  Benim için en önemlisi, çocuklardaki “daha fazlasına ihtiyacım var’ alışkanlığını “daha fazlasını istiyorum” a ve en sonunda “ihtiyacımdan fazlasına sahibim” e dönüştürmek oldu.

Üç çocuğumun her biri çok farklı ve bu nedenle tepkileri de farklı oldu. Yapmaya çalıştığım en önemli şey, onlara örnek olmak, ve minimal yaşamın artılarını benim gördüğüm gibi onların da görmesini sağlamak.  

Eşyaları atma ya da tutma konusundaki kriteriniz nedir?

Azaltmaya olan yaklaşımım hem o eşyanın hem maddi hem de kişisel değeri ile alakalı. Evdeki herhangi bir eşyaya baktığımda bende uyandırdığı hisse bakıyorum. Bu yaklaşım benim için azaltmada çok faydalı oldu, birçok eşyadan bu sayede kurtulabildim. Simdi ise hayatıma dürüst bir şekilde bakmaya çalışıyorum, ve sadece en sevdiğim ve en çok kullandığım eşyaları tutuyorum.

Eğer bir seyin varlığını unuttuysam, gidebilir.

Hep işlerimi zorlaştırıyorsa, gidebilir.

Bana yarardan çok stres getiriyorsa, gidebilir.

Meet Sheila

4. Azalttıktan sonra hayatında ne gibi değişiklikler yaşadın?

Daha basit bir hayat tarzını benimseyince, hayatımda sakinlik ve neşeye yer açtım! Hep stresli bir yaşamdan simdi neredeyse hiç stresi tatmadığım bir yaşama geçtim. Genellikle sakinimdir çünkü elimden gelenin fazlasını yapmaya kalkışmıyorum. Yapmayı sevmediğim, yemek yapmak ve temizlik gibi isler hayatımı ele geçirmiyor artık. Her şeyi olduğu kadar basit tutmaya çalışıyorum ki sevdiğim şeylere ve insanlara zaman ve enerjim kalsın. Ve bu nedenle de, anda kalmayı ve andan zevk almayı daha iyi başarıyorum.
Ayrıca, hayatıma nelerin girmesine izin vereceğim konusunda fikrim tamamen değişti. Artık alışveriş yaparken daha bilinçliyim, ve eskiye nazaran çok daha az alışveriş yapma ihtiyacı duyuyorum. Bir seyi yapacaklar listeme koymadan önce zaman ayırıp düşünüyorum: bu aktivite bana ya da aileme nasıl bir değer katacak? Eşyaların gerçek değerini de düşünmeye başladım.

Benzer bir şekilde yeme, yemek yapma ya da uyku alışkanlıklarında bir değişiklik oldu mu?

Genel olarak zamanımı daha verimli kullanıyorum. Eskisine nazaran kendime bakmaya daha çok vakit ayırmaya başladım ve bunu bir rutin haline getirdim. Artık bedenim de önceliklerimden biri; daha iyi yiyorum ve daha çok hareket ediyorum. Uyku konusuna gelirsek, artık her akşam aynı saatte yatağa girip aynı saatte kalkıyorum. Bu tutarlılık bana gün içinde çok daha fazla enerji veriyor!

You must practice self-care in order to be healthy and present your best self. Learn how to prioritize self-care, even when you are super busy. Plus, get 20 simple self-care ideas for the busy woman that you can easily add into your routine.
an article on how to practice self-care on practigal blog

Sanırım bu benim de yapmak istediğim şeylerden biri. Bir sonraki sorum aile hakkında. Aile üyelerin ve arkadaşların da bu değişimin bir parçası oldular mı?

Bu süreçte başlangıçta ailemden neredeyse hiç destek almadığımı söylemeliyim. Evdekiler beni anlamadılar çünkü çalışmanın amacının, daha fazla, daha büyük şeylere sahip olmak gerektiğini düşünüyorlardı. Zaman içinde, eşim yavaş yavaş anlamaya başladı. Sanırım ilk önce emin olması gerekiyordu. Evdeki ve benim ruh halimdeki değişikleri görünce o da bana katıldı.

Azaltma sürecinde en kolay ve en zor kurtulduğun şeyler nelerdi? Yeni başlayanlara ilk hangi kategoriyi önerirsin?

Benim için en kolayı mutfak eşyalarıyla vedalaşmaktı. Çok sık yemek yapıyorum, ama aslında hiç sevmiyorum, pek iyi de değilim zaten. Yani o kadar acayip küçük el aletlerine falan ihtiyacım yokmuş. Hiç kullanılmıyorlardı.
En zor ayrıldıklarım hediyeler oldu. Düğünde gelmiş, 4 yıldır kullanılmayan o kadar çok hediye vardı ki… Ama hepsi güzel şeylerdi ve kullanmalıyım diye düşünüyordum, bu yüzden onları atmıyordum. En sonunda onlardan ayrılmayı da başardım. Gerçek bir nedeni olmadan onlara tutunmak anlamsızdı.
Yeni başlayanlar için, evi bir dolaşmalarını tavsiye ederim. Muhtemelen her odada işinize yaramayan ve sizi strese sokan şeyler bulacaksınız. Sonrasında, günlük olarak o size en çok rahatsızlık veren yerlere el atın. Bir odayı bitirmeden öbürüne geçmeyin.

Bu tavsiye gerçekten hoşuma gitti, başlamak işin zor yanı gibi duruyor. Eğer her odaya hızlıca bakarsak başlamak daha kolay olacak gibi.

Azaltmadan konuşmuşken, vazgeçmeyi düşünmediğin objeler var mı?

Çocuklarımın yaptığı bazı resim ve projeleri muhtemelen hiç atamayacağım. Neden bilmiyorum ama hafızam pek iyi değil, bu yüzden bu objeler hatırlamama yardımcı oluyor. Aşağıda paylaştığım resim ortanca kızımın yıllar önce çizdiği, kendi sanat galerisini açma hayalini anlattığı resim. Sanırım bunu hiç atmayacağım, çünkü hala aynı hayali kuruyor.
photo credit: Sheila Price

Bir de düğün pastamızın üzerindeki bu tablo var. Bu da artık evimizin dekorunun bir parçası haline geldiği için bundan da ayrılmayı düşünmüyorum.

photo credit: Sheila Price

“Ben azaltmaya başlarken keşke bunu bilseydim” dediğin bir ipucu/öneri var mı?

En büyük tavsiyem, bunun SİZİN yolculuğunuz olduğunu hatırlayın. Diğerlerini kopyalamaya, kendinizi başkalarıyla karşılaştırmaya çalışmayın. Şimdiki hayatınız ve yaşamak istediğiniz hayata yönelik seçimler yapmak çok önemli, bu yüzden başkalarına bakmak problemleri çözmüyor. Sizin için doğru olanı yalnızca siz bilebilirsiniz. Seveceğiniz hayata sizi yönlendirecek adımları yalnızca siz atabilirsiniz. Hepimiz farklıyız ve hepimizin hayatına neşe katan, doyum veren şeyler farklı.

Son olarak, daha kişisel bir soru. Blogunda içe dönük olma ile ilgili yazılar da yazıyorsun. İçe dönüklük ve minimalizm ilişkisini anlatabilir misin?

Photo by Easton Oliver on Unsplash
Bence minimalizm herkes için uygun bir yaşam biçimi. Özellikle içe dönüklerden bahsediyorsak, minimalizm onların üretkenliğine ve insanlarla daha derin bağlar kurmalarına yardımcı oluyor. Sadece sevdiğiniz eşyalardan oluşan sade bir ev içe dönük bir insanın mabedi gibi, orada insanlarla vakit geçirmek için gereken enerjiyi toplayabilirsiniz. Sade bir hayat odağınızın başka şeylere kaymasını engeller ve daha üretken olmanızı sağlar. Son olarak da, ilişkilerde minimalist olmak, yani gerçekten sevdiğiniz insanlarla vakit geçirip sağlıksız ilişkileri minimize etmek içe dönük bir insanın zamanını ve dikkatini daha iyi kullanmasını sağlıyor.
Sheila’nın cevapları benim için çok doyurucu oldu, umarım siz de beğenmişsinizdir. Daha fazlası için blogunu ziyaret edebilirsiniz.

Sunday Quote #10 / Pazar Alıntısı #10

Bugünkü Pazar Alıntısı İngiliz tasarımcı Vivienne Westwood’dan: “Daha az satın al, iyi seç.

Uzun süre kullan.

Nicelik değil, nitelik.

Herkes gereğinden çok fazla kıyafet alıyor.”

On being Frugal, Thrifty or Minimalist

I have written about saving money  before, but my minimalism journey didn’t start with the urge to save money, rather with realizing that I have much more than I need, decluttering and becoming more conscious about my shopping habits (besides other habits). Along the way I saw that my debts are gradually melting and I am able to save lots of money. Saving money is a plus but it wasn’t what I initially set out for.

Lately I’ve been seeing lots of posts on social media that go around the topics of being frugal, thrifty and minimalist. Some are trying to live a so-called minimalist lifestyle by just being frugal, some others are just on a no-spend challenge, and so on.  I fully support these attempts – but sometimes without understanding the idea behind minimalism, these challenges can do more harm than good, and may even affect your health.


What I feel about minimalism is that it’s all about accepting yourself and the micro\macrocosm that you live in. If you are just beginning on the path of self-acceptance, limiting yourself and not buying what you really need may end up in frustration and self-guilt. That’s why I think it’s time to make a distinction between the three terms.

Minimalism is not frugality.

The fact that most minimalists can’t find stuff to spend their money on doesn’t mean they are frugal. The famous Minimalists, Josh and Ryan, like spending money on good coffee wherever they go and they mention going to lots of gigs too. Lots of others forego material goods and enjoy spending money on experiences. So not all minimalists are crazy about saving every last penny.

Minimalism is the art of spending money wisely. There are even discussions on reddit suggesting you need to be rich to be a minimalist. So if you think an item is going to add value to your life, why not spend good money on it? For me, for example, this could be going to places I want to see, theater or concert tickets, a high-quality pair of trousers or a really good chocolate. 🙂 You may also need to spend a lot of money (not all at once but eventually) on a capsule wardrobe that you will use for years. My suggestion is, spend money on things you LOVE. Other than that, just be very cautious about where your money goes to.

When you live more frugally, you also start to question the things you love and need. This may eventually affect your social life or your health even. So while one-week or one-month experiments or challenges are fine (I did one no-buy month back in November 2016 as well), making frugality a life style has nothing to do with minimalism in my opinion. It also can get very boring, you need to go out and spend money sometimes to do things you love (like arts, travel or sports).

Minimalism is not being thrifty.

I’m sorry but it isn’t. What is dangerous about being thrifty is that it can cause a hoarding problem. Imagine you see a big discount on toilet paper, let’s say, 70%. If you are a minimalist, you say, meh, I don’t need it right now, I’ve got plenty to last for six months. If you’re thrifty, though, you can go and buy years’ supply of toilet paper. You save more money than a minimalist too. That is the biggest difference here. While minimalists care more about living in the moment, thrifty people usually think more about the future. I can sometimes be thrifty of course, but at the end of the day what matters is what you choose to spend your money on, not how much you spend.

At the end of the day what matters is what you choose to spend your money on, not how much you spend.

Money turns into a purpose rather than means if you obsess about how much you spend.

So which one is better?

The answer to this question is another: Which one do I need in my right now? At this stage of your life, what you need may be saving money for a purpose, or just clearing your debts. Then you can be thrifty and even frugal. But if you are financially in a good state, then you can decide which path you would like to take: finding discounts and good deals or living a more simple and minimalist lifestyle. At this stage of my life I’ve been trying to live a lifestyle that is based more on production than consumption, with minimum environmental impact as possible. And I have everything that I need, too. Need is a concept that can have various meanings depending on culture, gender, and individual preferences. So only you can decide on what kind of a lifestyle you need right now.


A few tips on packing/ Bavul yapma üzerine birkaç ipucu

1. If you’re packing a sun hat, put it upside down and fill inside and the outer edges with soft clothes like t-shirts and socks. This ensures the hat will stay in shape.

1. Eğer bavulunuza bir hasır şapka koyacaksanız ilk önce ters olarak koyup, içini ve dışını tişört ya da çorap gibi yumuşak kıyafetlerle doldurabilirsiniz. Böylece şapkanın şekli bozulmayacaktır. Bunu öğrenene kadar bu şapkayı uçakta/otobüste elimde poşetle taşırdım. 😄

2. Fold the clothes so that they can stand up on their own, using the Konmari method ( vid below). That way you can take the clothes you need without messing the organisation of the suitcase.

Also, pack your shoes separately to make the best of the space.

2. Giysileri yukarıda görüldüğü gibi, dik duracak şekilde Konmari metoduna göre katlayın. Böylece içinden bir giysi almanız gerektiğinde diğerleri bozulmayacak ve her şeyi bir anda görebilirsiniz. Konmari metodu ile giysi katlama için aşağıdaki videoya bakabilirsiniz.

Diğer bir ipucu da ayakkabılar üzerine. Ayakkabılarınızı tek tek poşetleyin ki yer kaplamasın.

3. Last but not the least, don’t over pack. Only bring what you need. For me, for one month of visiting family and then going to the seaside, I packed 6 t-shirts, one pair of baggy trousers, one pair of jeans, swimsuits, one summer hat, a very light towel, one pair of sandals and one pair of sneakers. Besides clothes, toiletries and basic skin care products. For makeup, just a 10 ml bottle of foundation and an eyeliner. I guess this suitcase will weigh below 10 kilos it’ll be more than enough.

I hope this post helps you to pack lighter and in a more organised way. 🙂

The other half of the suitcase/ bavulun diğer yarısı

3. En önemlisi de, yalnızca ihtiyacınız kadar olanını alın bavulunuza. Bu herkese göre değişir, ben bir ay kadar ailemin yanına gidip sonra da deniz kenarına gideceğim. Bunun için altı tişört, bir şalvar pantolon ve bir kot pantalon, bir çift parmak arası terlik ve bir çift spor ayakkabı, banyo ve cilt bakımı malzemeleri aldım.  Mayoların yanında kurulanmak için bir peştemalim var ki hem hafif, hem de suyu kalın bir havludan daha fazla emiyor ve anında kuruyor.

Makyaj malzemesi olarak 10 ml lik bir fondöten ve bir göz kalemi yetti. Bana yetecek hatta artacak bu bavul tahminimce 10 kilodan az oldu.

Umarım bu yazı daha hafif ve düzenli bir bavul düzenlemenize yardımcı olmuştur. 🙂

40 Parçalık Yaz Gardırobum: Kapsül Gardırop 2


Minimalist bir gardırop yaratmak istiyor ve nereden başlayacağınızı bilmiyorsanız, daha önce yazdığım Daha Az Kıyafetle Yaşamak ve Kapsül Gardırop-1: Nereden Başlayacağım yazılarına göz atabilirsiniz.

Kapsül gardırop ve kapsül gardıroba sahip ünlülerle ilgili yaptığım videoyu buradan seyredebilirsiniz:

Aslında bahar ve yaz gardırobum az çok belliydi ama hem kayıt altına almak, hem de böyle bir gardırop oluşturmak isteyenler için örnek oluştursun diye yazıyorum bu yazıyı. Bir de insan yazınca daha iyi motive oluyor, kendinize bile olsa, yazın. 🙂

Bu yaz çok azaltma yapmama gerek olmadı, yaz sonunda birkaç parçaya veda etmiştim, bu sefer de iki tişörtü emekliye ayırıp evlik yaptım, iki tane çok büyük geldiğini fark ettiğim bluz oldu, onları da kayınvalidem çok beğendi ona verdim.  Genel olarak sezonluk değil, genelgeçer modayla ilgilendiğim için, modası geçti diye atmam gereken hiçbir şey olmadı. Sizin böyle kategoride giysileriniz varsa onları dolabın dibine gömmektense bağışlamayı deneyebilirsiniz. Örneğin bu sene öğrencilerde hiç neon renkler görmüyorum, sanırım modası geçti onların. 🙂

Geçen yazdan beri aldığım parçalara bakarsak; üç basic tişört ekledim, Zara’nın tişörtleri hem uygun fiyatlı (20 TL), hem de kaliteli geldi bana bu sene. Sezondan sezona çok değiştiği için özellikle içeriği hep takip etmek lazım. Bu senekiler %90 pamuk, %10 elastan içeriğe sahipler. Terletmiyor, kesimleri de rahat ama erkeksi değil.

Bluzlarım aynı kaldı, bu grup genelde polyester kumaş olduğu için rahat rahat bozulmuyor. En alttaki 4 yıllık sanırım.

Minimalistler renksiz olur diyenlere, renk renk, çeşit çeşit 🙂

Pantolonlara bir Levi’s kot daha ekledim. Kaliteli olsun üç kuruş fazla olsun diyorum artık, Levi’s’ın mavi kotlarının kalitesini gerçekten beğeniyorum, indirim dönemlerinde çok iyi fiyata da alınabiliyor (listemdeki kotlarının birini 120, diğerini 65 TL’ye aldım). Fakat bu markanın da eşime aldığımız gri kot pantolonu bir-iki yıkamadan sonra tüylendi. Artık kaliteli marka kalmadı be azizim. Yüzlerce lira verip D&G, G-Star mı alalım?!

Son olarak da eşimin yurtdışından aldığı Sketcher’s yürüyüş ayakkabısı eklendi listeye. Sanırım buradan asla alacağım bir marka değil, 250 lira benim için yüksek bir rakam. Ama yurtdışında fiyatlar neredeyse yarı yarıya, iyi ki de almış diyorum çünkü gerçekten çok rahat. Onun dışında her gün koşarmışçasına aldığım Reebok koşu ayakkabılarım ve ayda bir gün bile giysem tarzına bayıldığım siyah süet ayakkabılarımı da çok seviyorum. Rahatlık timsali bu üç ayakkabım da.


Tüm parçaları topladığımda, 37 parça ediyor. Ama ben illa ki bir iki şeyi unutmuşumdur diye 40 diyorum.

Kıyafetlerimi dolabımda nasıl düzenlediğime gelirsek;

Düzen gerçekten çok önemli bir konu. Benim kadar düzensiz bir insan bile bunun önemli olduğunu söylüyorsa bana güvenin. 🙂 Giysiler az bile olsa düzen ve tertip şart. Ben kendi giysilerimi şöyle düzenledim: Elbiseler, bluzlar, hırkalar ve kırışan tişörtler askıda (hatta askıda kurutuyorum bunları, ütülemesi çok kolay oluyor.)

Kışlık ve yazlık bluzler dolabın bu kısmında. Sol tarafta ise eşim ve benim ağır kabanlarımız, elbiselerimiz vs. duruyor. Tabii sol taraf buradan daha sıkış tepiş. Eşim tişörtleri asmayı sevmediği için onunkiler çekmecede.

Kırışmayan, evde ve sporda giyilen tişörtler ve kışlık kazaklar ise çekmecede katlı bir şekilde duruyor. Konmari’nin öğrettiği şekilde, şöyle katlıyorum tişörtleri ve kazakları:

Konmari diyor ki: sevgiyle katlarsanız buruşmaz. ❤

Bu da kitabından bir görsel:


Şöyle size güzel kombinler yapıp fotoğrafını çekmek istedim. Sonra fark ettim ki bu listedeki her pantolon, her üstle ve her aksesuarla kombinlenebiliyor. Sanırım en güzel yanı da bu kapsül gardıropların. Bir parça temiz değilse, buruşuksa diğeriyle çok rahat yer değiştirebiliyor. Sanırım tek özel parça bu konuda şalvar pantolon. Onu genellikle süet ayakkabı ya da Birkenstock ve siyah çiçek baskılı bluz ile giyiyorum, diğerleri olmuyor.

Son olarak, minimalist bir gardırobum var diye zannedilmesin ki acayip düzenli bir insanım. Bu yazıyı son derece dağınık L koltuğumun, şu an boşta kalan tek yerinde yazıyorum. Sanırım bir çalışma masasına ihtiyacım var, zira şu an evdeki tek masa yemek masası. Bir gün defter kitap işinde minimalist olabilirsem Nirvana’ya ulaşacağım sanırım 🙂

Things I said Goodbye This Week

This week I said goodbye to my guitar, which has a sentimental value but has never been used for the last seven years. It’s been sitting at my parents’ house, sadly. I remember the first time I started to play when I was twelve; I had a very cheap guitar, but I was quite eager. I even filled my journal pages saying that it was my only friend. Ovsn853792er the years, however, after I saved some money and bought a Yamaha, I realized I wasn’t made for playing the guitar. I could write, or cook for hours for example, but I couldn’t stand guitar practice for more than an hour. So I slowly stopped playing it, and this photo is from 2009, when I almost never played the guitar.

I asked a friend of mine, who is a musician, what to do with it, and he said he can gladly buy it. As a matter of fact, he needed a classical guitar. I sold it for a symbolic price, after all, what matters is that he is going to use it far better than I did, and it will make the guitar happy.


The second thing I said goodbye to is eight books. Two of these, I realized I will never read them again. Two of them, I realized I had the original English copy of the book, and these img_0997are the translation. I never liked the other four anyway. So I put them on the Freecycle group of the university I’m working at,
and in a minute, I gave them all away.

We fill our homes with items saying “what if” to ourselves. What if I play the guitar again? What if I read this book again? What if my grandchildren want to read this book? We even imagine these items as our legacy, we see our grandchildren using them as a memory. In reality, no grandchildren will keep 500 books just because they inherited them. They will most likely keep the ones of utmost value. So I believe even if we keep some items as legacy, we must keep the best of them and in the best condition.