Minimalist Oldun. Peki Ya Şimdi?

Bu haftanın videosunda aslında uzun zamandır konuşmak istediğim, ama neresinden başlasam bilemediğim bir konuya değiniyorum. “The Minimalists” Joshua ve Ryan sağolsunlar ilham oldular bana.

Son soru-cevap videolarında minimalist olma hedefini gerçekleştirmiş, ama sonrasında gelen boşluk duygusuyla baş edememiş bir dinleyicinin sorusunu yanıtlıyorlardı. Bence bu çok anlaşılır ve doğal bir duygu, hatta minimalist hayatı denemek isteyenlerin bir korkusu da aynı zamanda.

“Ya bu eşyalar benim için sandığımdan daha önemliyse? Ya onları kaybedince bana dair bir şeyler de kaybolursa?” Bu korkular çok haklı korkular. Videoda bunlardan ve minimalizmin bir amaç mı, yoksa hedeflerimizi gerçekleştirmek için bir araç mı olduğundan bahsediyorum.

Bu arada Joshua ve Ryan’ın yaptığı gibi sizin de sorularınız olursa bir sonraki videoda cevaplayabilirim. Videonun altına ya da bu sorunun altına yorum olarak bırakabilirsiniz.

Alışveriş Yapmadığım Yıl- Kitap İncelemesi

Dijital Minimalizm kitabından bahsederken, minimalizm ya da genel olarak kişisel gelişim üzerine yazan yazarlarının ikiye ayrıldığından bahsetmiştim. Dijital Minimalizm‘in yazarı Newport zaten minimalist yaşayıp kendi yaşam tarzını bizimle paylaşan yazarlardandı. Fakat Alışveriş Yapmadığım Yıl kitabının yazarı Flanders ise tamamen umutsuz durumda olup çareyi minimalizmde bulanlardan.

Cait Flanders kitaba kendi çocukluğu ve alkolizm anıları ile başlıyor. Bu kısım aslında benim çok ilgimi çekmedi ama sonrasında neden bu kadar uzun uzun anlattığını anladım. Alkolizmi bırakmanın yaşattığı yoksunluk duygusunun bir benzerini de alışveriş bağımlılığını çözmeye çalışırken yaşamış.

Alışveriş bağımlılığının aslında sandığımızdan çok daha yaygın olduğunu çok güzel bir örnekle açıklamış Flanders. Alışveriş bağımlısı denince gözümüzün önüne filmlerde olduğu gibi, topuklu ayakkabı giyen, elinde havalı alışveriş torbalarıyla dolaşan bir kadın geliyor. Aynı şekilde alkolik denince de, burnu kızarmış, üstü başı yırtık, Levent Kırca’nın tiplemesini yaptığı gibi bir karikatürize örnek canlanıyor gözümüzde. Halbuki ikisi de doğru değil. Bu iki bozukluk da, her gün işine gidip gelen, normal bir sosyal hayatı olan insanlar tarafından deneyimlenebilir. O yüzden tiplemelerin dışına çıkmamız önemli kendimizi değerlendirirken. Sırf alışveriş merkezine her gittiğimizde kendimizi kaybetmiyoruz diye kolayca sıyrılamayız alışveriş bağımlılığından.

Videoda da kitabın beni nasıl etkilediğini anlattım, spoiler vermemeye çalışarak. İzleyiniz efendim 🙂

Eğer anı tarzı kitaplar okumayı seviyorsanız bu kitabı çok seveceğinize eminim. Flanders anladığım kadarıyla şimdi 30lu yaşlarda ve kitabı yazdığında da 27-28 yaşındaymış. Bu yüzden yaşı büyük bazı okurlara onun dertleri anlamsız ve yüzeysel gelmiş, ama bu yaşlardaysanız siz de onu anlayacağınıza eminim.

Çare İkinci El!

Bu haftanın yeni videosunda ikinci el deneyimlerimi paylaştım.

İkinci el neler neler almadım ki… Kıyafetten çantaya, ev eşyasından tencereye birçok ihtiyacımı giderirken öncelikle ikinci el almak mümkün mü diye bakıyorum. Hatta Singapur’dayken ev bitkilerimi bile ikinci el olarak almıştım!

Bence gerçekten tüketimde yavaşlamamızı, eşyanın değerini daha iyi anlamamızı sağlayan bir süreç ikinci el alışveriş (ve tabii kardeşi özgür dönüşüm). O nedenle bu tür oluşumları sonuna dek destekliyorum. Videoda da kendi maceralarımı ve ikinci el alışverişin hangi mecralarda yapılabileceğini anlattım. Sizin tecrübelerinizi de dinlemek isterim, yorumlarda benimle ve diğer okuyucularla paylaşabilirsiniz.

Kitaplarda Minimalizm

Kitap okumayı çok seven biri olarak, ilk zamanlarda kitap konusunda minimalizm mi olur canım, derdim hep. Her konuda minimalist olunur, ama kitaplarda olunmaz diye düşünürdüm. Fakat minimalizmi uygulamaya başladığım dört yıl içinde, özellikle de yurtdışından taşındıktan sonra alışkanlıklarım yavaş yavaş değişmeye başladı.

Bu arada, küçüklüğümden beri kitap okumak benim bir parçam gibiydi. Bazen eğlence, bazen sığınak, bazen de yeni şeyler öğrenmek için hep kitap okurdum. Aslında üniversiteye gelene kadar çok fazla kitaba erişimim yoktu, ama kütüphaneler olsun, arkadaşlar ve kuzenlerle değiş tokuş olsun, bu dönemde de çok kitap okudum.

Çalışmaya başlayınca da kitaplığım büyüdükçe büyüdü. Ama son yıllarda anladım ki, kitaplığım ne kadar minimalist olursa, ben o kadar çok kitap okuyorum.

Hikayemi videoda anlattım. Aşağıda izleyebilirsiniz.

Videoda kitap paylaşabileceğimiz bazı yöntemler paylaştım. Sizin de kitap paylaşımı ile ilgili önerileriniz var mı?

Less is More Aslında Ne Demek?

Az Çoktur- Aslında Ne Demek?

IMG_4899
Kozak

Kozak Yaylası’ndan arabayla geçiyorduk. Önce zeytinlerin, sonra çamların kokusunu içimize çekelim diye tüm camlar açık, rüzgârın sesinden konuşulanları duymak zorlaşıyordu. Öndeki yolcu koltuğunda oturan, o gün tanıştığım 84 yaşındaki Tevfik Amca bana döndü:

“Biliyor musun, eski bir meslektaşım ‘Less is more’ demişti. Bu benim hayat felsefem oldu. Hep böyle yaşamaya çalıştım,” dedi ve sonra önüne döndü. Ben de öyle şaşkınlığa uğradım ki soru bile soramadım ona.

O zaman Tevfik Amca’nın zamanının önde gelen mimarlarından olduğunu, bir inat yüzünden profesör olmak üzereyken akademiden ayrıldığını, spiritüelizm ve tasavvufla derinden ilgili olduğunu, şimdilerde ise tek başına memleketi olan Gelibolu’nun köylerinden birinde yaşadığını bilmiyordum.

Less is more, yani az çoktur deyimini bilmesine hayret etmiştim ama belki de Kozak Yaylası’nın havası çarptı, ben Tevfik Amca’ya bunu nereden bildiğini sormayı unuttum.

unnamed

Geçenlerde internette gezinirken karşıma çıktı yeniden deyim. Altında da söyleyen kişinin adı yazılıydı: Ludwig Mies van der Rohe. Meğer Tevfik Amca’nın meslektaşım derken kastettiği, kendinden yaklaşık yüz yıl önce yaşamış, modern mimarinin önemli figürlerinden Mies imiş.

Mies bu sözü hayatı boyunca tasarladığı tüm yapıtlara yansıtmış. En ünlü yapıtlarından biri Barcelona Pavilion, bakınca insana hakikaten de az çoktur duygusunu yaşatıyor. Hem çok basit gibi geliyor insana hem de sonsuzluğu çağrıştırıyor. Şüphe yok ki Mies hem 20. hem de 21. yüzyılı en çok etkileyen mimarlardan biri.

less is more ne demek
Barcelona Pavilion

Savaşların, fetihlerin, hep daha çok olsunların dünyasında yaşamış Mies. Öyle ki onun Pavilion’u tasarladığı yıllarda Almanya’da enflasyon almış başını gitmiş, ekmek almak için bile parayı çuvalla taşır olmuş insanlar. Ama o yine de azı savunmaya devam etmiş.

para müzesi
2014 yılında Stockholm Para Müzesinde fotoğrafını çektiğim bu banknotlar 1922-1924 arasına ait. İki yılda 50 marktan milyon ve milyarlara gelinmiş.

‘Az çoktur’ deyimini hep sevmişimdir, ama arkasındaki felsefeyi öğrenince, daha da benimsedim. Umarım Tevfik Amca gibi ben de bunu hayat felsefem haline getirebilirim.

Less is More’un anlamından daha ayrıntılı bahsettiğim videomu aşağıdan seyredebilirsiniz 🙂

Minimalist Günlük’ün Facebook sayfasına buradan, instagram sayfasına ise buradan ulaşabilirsiniz. Youtube kanalım da burada.

Bilinçli alişveriş için 5 ipucu- minimalist alişveriş [Video]

Geçen hafta ilk parçasını yayınladığım Para Biriktirmek İçin 5 Yöntem videosunun bu hafta ikinci kısmı geliyor, Bilinçli Alışveriş İçin 5 İpucu.

“Nasıl para biriktiririm?” “Nasıl tasarruf yaparım?” “Nasıl daha bilinçli alışveriş yapabilirim?” “Kendimi mahrum etmeden borçlardan nasıl kurtulurum?” sorularının cevabını bu videoda bulabilirsiniz.

Geçen haftanın videosu burada.

Videoda bahsettiğim ipuçlarını ise buradaki blog yazımda da bulabilirsiniz.

Yeni videolardan haberdar olmak için buradan abone olabilirsiniz 🙂

Bir Minimalistin Gözünden, Para Biriktirmek

Bu haftanın videosu para biriktirmek üzerine. Para biriktirmek ve varsa borçlarınızı kapatmak üzerine etkili beş yöntem paylaşıyorum sizlerle.

Minimalist yaşamak, benim için hem kaliteli hem de tutumlu yaşamak anlamına geliyor. Kaliteli derken, hem zamanı kaliteli geçirmek, hem de kaliteli ürünlere para harcamayı kast ediyorum. Eğer paramızı neye harcayacağımızı bilirsek, önceliklerimizi doğru belirlersek, çok az para da kazansak, o para bereketlenir, çoğalır.

Umarım bu videodaki ipuçları size de yardımcı olur 🙂 Yazı olarak okumak ya da not almak isterseniz de Para Biriktirmek İçin Beş İpucu adlı yazıma göz atabilirsiniz.

Videodaki yöntemlerden birini halihazırda uyguluyor musunuz? Peki sizin para biriktirme yöntemleriniz neler? Yorumlarınızı bekliyorum.

Koleksiyonlar, İstifçilik ve Minimalizm

Bu aralar koleksiyonlar ve istifçilik üzerine epey okudum, sohbet ettim, soruşturdum 🙂 Hala beni düşündüren çok nokta var ama, bizim koleksiyon anlayışımız ile, küratörlerin koleksiyon anlayışı arasındaki farkları, ve negatif boşluk olayını öğrenmek bakış açımı çok değiştirdi.

Öğrendiklerimi yeni videoda anlattım. Buyrunuz:

Sevgiler 🙂

Göçmenlik ve Minimalizm- Göçmen Anneler ile Video İşbirliğimiz

Dün akşam Göçmen Anneler Facebook grubu ile canlı yayında bir video işbirliğimiz oldu.

Minimalizm nedir, ne değildir, adım adım minimalist yaşamaya nasıl başlayabiliriz, önceliklerimizi nasıl belirleyelim, bir ülkeden başka bir ülkeye göçünce eşyalar konusundaki algımız ve önceliklerimiz nasıl değişir, bunlardan bahsetmeye çalıştım, üyelerin sorularını cevapladım. Benim için çok keyifli bir süreç oldu, kamera karşısına geçmek konusunda biraz çekingendim aslında ama özellikle sondaki soru cevap kısmında çok keyif aldım. Eğer izlemek isterseniz YouTube videosunu aşağıya bırakıyorum 🙂

İlk video denemem olduğundan, ve canlı yayın olmasından dolayı illa ki sürç-i lisan etmişimdir, şimdiden affola. Bu arada her hafta video çekip yayınlayan kişileri tebrik ediyorum, yazı yazıp defalarca editlemek gibi değil, gerçekten çok zor bir işmiş 🙂

Minimalist Günlük’ün Facebook sayfasına buradan, instagram sayfasına ise buradan ulaşabilirsiniz.

Yaşam Alanını Düzenle: Ivır-zıvır

52 Küçük Değişiklik’te bu haftanın küçük değişikliği yaşam alanımızı düzenlemek.

Pazartesi günü mutfağı, Salı günü yatak odası ve giysileri düzenledim. Bugün sıra oturma odası ve ıvır zıvır, ya da Kondo’nun deyişiyle komonoyu düzenlemekte.

İlk olarak evde ne kadar ıvır zıvır varsa hepsini salondaki koltuğa koydum:

 

 

Defterler, kitaplar, kalemler, el işi malzemeleri, fişler ve dahası. İlk olarak fişleri hemen kontrol edip üzerinden 1 ay geçmiş olanları attım. Muhtelif dergi ve broşürler de geri dönüşümü boyladı.

Benim için en zor olan düzenledikten sonra nereye koyduğunu unutmak, bu yüzden bu sefer neyi nereye koyduysam yazdım. Mesela tırnak makası mavi çantanın içinde gibi.

Açık alanları mümkün olduğunca boş bırakmaya çalıştım, zaten anlamadan zamanla doluyor 😁

img_2446
Bütün ıvır zıvır bu çekmecelere giriyor.

 

 

İki çekmece bana, bir çekmece Koray’a. Koray’ın hep benimle dalga geçtiği gibi, evdeki asıl minimalist ben değilim 🙂

784dc9ce-e225-41de-b9df-57aadf9c88e9

img_2442
TV önünde minik oyuncaklarımız(ki bilen bilir Ankara’da koca bir koleksiyonumuz vardı), kol saatleri, mürekkep şişelerim ve oyun konsolu var.

 


Yatağın yanına aldığımız minik çekmece yatak odasına sığmayınca benim köşem oldu, kütüphane kitaplarım ve el işi malzemelerim burada.

img_2450
Evde hiç köşem yokmuşçasına, burası da benim köşem.

img_2440

Bazen o kadar üşeniyorum ki şu düzenleme işine, çekmeceler boşken tüm koltuk ıvır zıvırla doluyor. Umarım bu sefer düzen kalıcı olur.

Yarın da banyoya giriyoruz, takipte kalın 🙂

52 Küçük Değişiklik 41. Hafta: Yaşam Alanını Düzenle

Bu hafta minimalizmle yakından ilgili küçük değişikliğimiz: yaşam alanını düzenle!

Dört sene önce, minimalizme olan ilgim aslında düzensizliğimden kaynaklanmıştı. Takip ettiğim kitap sitelerinden biri, çok satan Marie Kondo’nun Japonca’dan İngilizce’ye çevrildiğine dair bir mail gönderdi gelen kutuma. Kitabın ismi beni gerçekten çok etkiledi: The Life Changing Magic of Tidying Up 🙂 Kitap Türkçe’ye sonradan “Derle Topla Rahatla” diye çevrilmiş de olsa, aslında “Evi Toplamanın Hayat Değiştiren Büyüsü” motamot çevirisi. Kitabın ismi beni o kadar heyecanlandırdı ki, hemen bilgisayara indirdim kitabı, birkaç günde bitirdim.

Marie Kondo’nun ana tezi beni çok gaza getirmişti: Düzensizliğin asıl sebebi fazla eşyaya sahip olmaktır.

Yani ilk çözüm, fazlalıklardan kurtulmak.

İkinci çözüm ise, her şeyin, ama her şeyin bir yeri olacak.

A-Place-for-Everything-And-Everything-in-Its-Place

Bence dört senelik deneme yanılma sürecinde fazlalıklardan kurtulma konusunda uzuun bir yol kat ettim. Fakat düzen konusunda, tabii eskisine göre kendimi çok geliştirmiş de olsam, henüz istediğim noktada değilim. Şu an evimde, atabilirim diyebileceğim neredeyse bir tek eşya bile yok ama neyi nereye koyduğum konusunda bocalıyorum hâlâ.

O yüzden bu hafta kendimi motive edip, her gün de bloga yazarak evimdeki 5 alanda düzenleme sağlayacağım. Özellikle belirli bir yeri olmayan ve her gün yerini değiştirdiğim objelere odaklanarak. Bakalım sürdürebilecek miyim?

Siz de benimle evinize yeniden göz atmak isterseniz sırayı bu şekilde yapacağım:

  1. Pazartesi: Mutfak
  2. Salı: Giysiler
  3. Çarşamba: Ivır-zıvır, hobi
  4. Perşembe: Banyo ve ecza dolabı
  5. Cuma: Kırtasiye, kalem, kitap

Bu arada çok yapmadığım bir şeyi de yapmaya çalışacağım: Evimin fotoğraflarını çekmek. Brisbane’da taşındığımız ev, 60 metrekare, kutu gibi bir daire. İlk defa bu kadar küçük bir evdeyiz, Ankara’daki evimiz de 2 oda ve bir açık mutfaklı salondan ibaretti ama bu ev Ankara’daki evin salonu kadar sadece. Eğer küçük bir evde nasıl rahat ve ferah yaşanır görmek isterseniz bu haftaki yazıları ve fotoğrafları bekleyin. 🙂

 

Artık Satın Almadığım Şeyler- 2: Ev

Bir önceki yazımda minimalizm yolculuğunda almaktan vazgeçtiğim, artık gereksinim duymadığım kişisel ürünlerden bahsetmiştim. Bu yazıda ise eve ve mutfağa yönelik ürünlere bakacağız. Biraz minimalizm, biraz sıfır atık.

Evde Neleri Satın Almayı Bıraktım?

1-Temizlik Malzemeleri

Mutfak tezgahı için, camlar için, fırın için, banyo için, yerler için ayrı temizleyicilerim vardı. Özellikle kokularının yarattığı alerji beni çok rahatsız ediyordu ama vazgeçemiyordum da. 2019’dan Önce 19 adını verdiğim sadeleşme oyununda biten bu ürünlerin yenisini almamaya, evdeki alternatifleri değerlendirmeye karar verdim.

Gördüm ki beyaz sirke ve karbonatla gayet de güzel temizlik yapılıyor. Temizlikte acemi olduğum zamanlar da bu sadeleşmeyi denemiş ama başarılı olamamıştım. Çünkü bu maddeler olmadan yaptığım temizlik temiz gibi gelmiyordu.

Şimdi kendime daha güvenliyim. Bu haftanın yazısında demiştim ya, birçok gereksiz alışveriş özgüven eksikliğinden kaynaklanıyor diye, bu da onlardan biriydi benim için. 🙂

Leke çıkarıcı da almayı bıraktığım ürünler arasında. Oksijenli su, karbonat ve bulaşık deterjanı karışımı harika bir leke çıkarıcı. Yapılışını daha önce instagram hikayelerinde paylaşmıştım, buradan bakabilirsiniz. Bu karışım musluklardaki su lekelerini de çok güzel çıkarıyor.

2-Bulaşık Süngeri

Bulaşık süngerinin verdiği his ve çabucak yıpranması beni çok sinir ediyordu. En pahalı, en kaliteli süngeri alsam da birkaç haftadan fazla dayanmıyordu, sürekli sünger değiştirmek sağlık için gerekli olsa da hem pahalı hem de inanılmaz bir atık sebebi. Asla geri dönüşmeyen şeylerden biri sentetik sünger.

Duş jelinden sabuna dönüşte olduğu gibi süngerde de eski usüle geri döndük: sakal ipten lif ördüm, mis gibi köpürüyor. Aslında polyesterden olduğu için yüzde yüz içime sinmiş değil ama bu ipi annemden alıp değerlendirdim. Elde malzeme varken gidip doğalını alacağım demek atıksız yaşamın ruhuna ters geliyor bana.

Bu arada bulaşık deterjanı tüketimimi de azaltmaya çalışıyorum. Evde bulaşık makinem olmadığından el bulaşık deterjanı yerine, evde oldukça doğal sabun kullanıyorum.

Palm yağından yapılan ticari sabunlar işe yaramıyor ama zeytinyağı ve Singapur’da oldukça ucuz olan hindistan cevizi yağı sabunu (65 cent) çok güzel yağ söküyor, fakat tencere ve tavalarda biraz güçsüz kalabiliyor. Az kirlileri sabunla yıkayınca plastik ambalajlı deterjan kullanımı yarıya iniyor (sabunun diğer avantajı da elleri kurutmaması).

chandrika soap
En iyi sabun budur! Dünyanın bütün meşhurları bu sabunla elini yıkıyor, tıraş oluyor, banyo yapıyor, bulaşık yıkıyor. İngiltere kralı, rahmetli başkan Kennedy, taçsız kral Pele. Hepsi şöhretlerini bu sabuna borçludurlar 🙂 Banyo lifi ve bulaşık süngeri de gördüğünüz gibi. 🙂

3-Banyo Lifi

Banyo lifinin yarattığı histen nefret etmekle beraber vazgeçemiyordum çünkü klasik pamuklu ipten örülen lifler köpürmüyor ya, o hissi de hiç sevmiyorum 🙂 Fakat annemden bulduğum sakallı ip bu konuda da süper oldu.

Bir de ben sürekli elimde bir iş olmasını seven bir insanım. 6 yaşında dantelle başlayan craft maceram, örgü ve kanaviçeyle devam etti. Dikiş, nakış, boncuk… Her el işine biraz bulaştım. Fakat minimalizmle tanıştığımdan beri maymun iştahlı olmamaya, projelerimi dikkatle seçmeye gayret ediyorum, çünkü beceremeyip ya da sıkılıp bıraktığım iş de çok. Lif örmek gibi işler hem zevkli, hem de işlevsel.

4-Mutfak Gereçleri

Kanayan yaramız mutfak gereçleri! Yeni evlenen ya da evlilik hazırlığı yapanlar ne demek istediğimi anlamıştır. Bu büyük bir endüstri gerçekten, özellikle Türk toplumu için. Misafir ağırlamak bizde bir yaşam biçimi olduğundan her şey tam ve mükemmel olsun istiyor, hatta mükemmel hizmet uğruna asıl amacımız olan bir araya gelmenin getirdiği mutluluğu ve paylaşmayı ikinci plana atıyoruz.

çeyiz seti mutfak
Bir gelinin (korkulu) rüyası çeyiz setleri. Neyse ki ben çeyiz seti alacak kadar ileri gitmemiştim ama gereksiz aldığım ıvır zıvır çoktu yine de.

Evlenirken “misafire özel” yemek ve çatal kaşık takımı almamıştım, ki bu bile bir devrim gibiydi! Hatta desensiz, beyaz tabaklar almıştım ki boyası çıkmasın, uzun ömürlü olsun diye. Evleniyorsan yaldızlı takım alacaksın diye bir kafa var bizde maalesef 🙂.

Minimalizm kelimesini duymadan önce de minimalist bir bakış açım vardı yani, ama buna rağmen bir sürü zamazingoyla dolu Ankara’daki mutfağım, atamıyorum da. Limon kesiciden tut maydanoz bıçağına. Herhalde insan evlenirken normalde almayacağı, alamayacağı şeyleri alma hakkı görüyor kendinde. Aslında bu da bir özgüvensizlik örneği. Yapmak istediklerini, almak istediklerini evlenene kadar içinde tutup evlendikten sonra coşan Türk kadını.

Kimseyi eleştirmiyorum çünkü ben de yaptım aynısını. Evlenene kadar dandik tavalarda yemek yerken evlenmeden önce en sağlıklı tava ve tencereyi aylarca araştırmışlığım var. Sanki evlenmeden önce yaşamıyordum!

Tabak çanağa gelirsek, Singapur’daki evimizde 4 kişilik bir takımımız var. 4 kase, geniş tabak ve pasta tabağı. Ben çorbayı kase değil de derin tabaktan içmeyi sevdiğim için bana bir adet derin tabak aldık sonradan 🙂.

Borcamlarda da inanılmaz sadeleştim Singapur’daki evimde. Hatta elimdeki bir fırın kabı kırılınca yenisine gerek duymadım. Düşününce, yenisine gerek duymadıysam baştan almasaymışım.

Kafamız bu şekilde değişti: ihtiyacımız olmadan almayacağız. Olursa zaten her yer gözümüze soka soka alışveriş merkezi, gider alırız. Önceden almaya gerek yok. Mesela limon sıkacağı. Ankara’da sırf yıkamaya üşendiğim için kullanmıyor, elimde sıkıyordum limonları. Burada o yüzden almadım, çünkü biliyorum yine aynısını yapacağım.

Burada misafir kültürü olmadığı için, çocuğumuz da olmadığından iki kişi için dörtlü set yetti. Yeteni bilmek büyük mesele. Yoksa büyük bir aileniz vardır, düzenli misafir alıyorsunuzdur, o zaman tabii ki çoklu setleriniz olacak.

Hala Aldığım Ama Gittikçe Azalttıklarım

1-Kağıt havlu, peçete ve ıslak mendil:

Kağıt havlu yerine kurutma bezlerini gitgide daha çok kullanır oldum. Et ve kızartma olduğunda, zerdeçallı pilav gibi havluları lekeleyen yemekler yaptığımda hala kullanıyorum kağıt havluyu, onlara bir alternatif bulamadım henüz.

Dışarıda yanımda küçük bir mendil taşıyıp elimi onunla kuruluyorum.

Singapur’da küçük ıslak mendil çok nadir satılıyor. Watsons’da var ama Türkiye’den çok daha pahalı, onun yerine ihtiyaç duyduğumda ellerimi yıkamak hem daha temiz, hem daha ucuz bir seçenek. Evde yine büyük bir ıslak mendil kutum var ama bir yıldır üç kutuyu bitiremedim.

Biraz dikkatle, alternatifi varsa kullanmamakla, eskiye kıyasla yarı yarıya azaldı tek kullanımlık peçete ve ıslak mendil kullanımım.

2- ​Hijyenik Pedler:

Üç ay önce adet kabına geçiş yaptım ama yüzde yüz geçmiş değilim. Markalı adet kapları en az 50 dolardan başlıyor, kullanıp kullanamayacağımı bilmediğimden bu kadar büyük harcama yapmak istemedim. 10 dolara daha uygun fiyatlı bir marka aldım, sertifikası var ama bilinen bir marka değil.

Belki çok kaliteli olmadığından, belki benim beceriksizliğimden 2-3 kere sızdırma yaptı adet kabı. Bu nedenle tam kullanımını kavrayana kadar hijyenik pedlerden hâlâ destek alıyorum dışarıda uzun kaldığım günlerde. Yine de tüketimim %75 azaldı diyebilirim. Elimdekiler bitince de bez ped arayışına geçeceğim.

Bu geçişi sadece atığımı azaltmak için değil, sağlığım için de yapıyorum. Hassas cildi olan bilir, diyor, erkek okuyucularım da olduğu için bu kısmı kısa kesiyorum 🙂 Fakat bu konuda herhangi bir sorunuz varsa buradan ya da instagram’dan sorabilirsiniz. Bez pedler hakkında deneyiminiz varsa da dinlemek isterim.

Sizin minimalizm sürecinde almayı bıraktığınız ya da azalttığınız ürünler neler oldu?

2

Minimalist Günlük’ün Facebook sayfasına buradan, instagram sayfasına ise buradan ulaşabilirsiniz.

Artık Satın Almadığım Şeyler- 1: Kişisel

Herkesin minimalizmle imtihanı farklı oluyor. Kimi gardıropta sadeleşiyor, kimi mutfakta, kimi cilt bakımında. Bu nedenle insanların minimalizmle tanıştıktan sonra neleri almayı bıraktıklarını okumayı çok seviyorum, bana ilham veriyor. Bu yazıda daha kişisel alışkanlıklardan bahsedeceğim, bir sonrakinde ise temizlik ve ev eşyalarına değineceğim.

Bazı eşyalarla yaşayamayız zannediyoruz, ama gayet de güzel yaşanıyor. Bunu bilmek insanı gerçekten özgürleştiriyor. Başta, herkesten farklı bir yoldan gittiğiniz için iç dirençle karşılaşabilirsiniz. Neden kendimi zorluyorum, herkesin gittiği yoldan gideyim, hayatım daha kolay olur, diyebilirsiniz. Fakat şunu anlamalısınız ki, herkesin gittiği yoldan giden hiçkimse insanlığı ileri taşıyacak bir şey yapmadı. Ve insanlık tarihinde ilk defa, sade bir hayat yaşamak toplumun tersine gitmek haline geldi. Hayatımızı öyle karmaşık hale getiriyoruz ki, önemli şeyleri düşünmeye vaktimiz kalmıyor. Ve bu karmaşıklığın normal olduğunu, herkesin böyle yaşadığını düşünüp avunuyoruz. Halbuki daha basit bir hayat mümkün. Sevdiğiniz insanlar ve aktivitelere daha fazla vakit ayırabileceğimiz bir hayat mümkün.

1- “Trend” ve Ucuz Kıyafetler

Senenin modasını uzuun zaman önce takip etmeyi bıraktım, özellikle daha basit tasarımı olan markalar almaya çalışıyorum artık. Üzerinde modası geçebilecek baskısı olmayan, ne çok dar ne çok bol giysileri, sakin renkleri tercih etmeye başladım.

pink flower
Pembe renk mutluluk veriyor bana.

Küçükken pembe renge özel bir ilgim yoktu (yani şimdiki kız çocuklarıyla karşılaştırınca). Hatta yirmi yaşına kadar renk cümbüşü şeklinde giyinirdim, yeşil pantolon, bordo ayakkabı falan. Şimdi ise tarzım çok daha sakin oldu, ve açık pembe, somon tonları en çok elimin gittiği renkler oluyor siyah ve maviden sonra. Bunda bu renkleri rahatlıkla bulabiliyor olmamın da payı var tabii, çünkü moda da 90lar ve 2000lere göre çok daha sade, pastel tonların modası son on yıldır devam ediyor neredeyse. Ve aynı zamanda öyle bir zamandayız ki giydiğimiz neredeyse hiçbir şey demode olmuyor. Bol paça da moda, dar paça da, bootcut da. Beli açık tişört de giyiliyor, Singapurlu bebelerin yaptığı gibi mini şort üstüne bosbol tişört de. Bu açıdan da şanslı bir zamandayız, annemizin bol vatkalı seksenler gardırobunu bile giysek en fazla “vintage” oluruz, yine de garip kaçmayız. O yüzden her sezon alışveriş yapmaya gerek yok.

Dolabıma baktığımda kendimi uzun yıllar elimdeki parçaları kullanırken görebiliyorum, zamansız modaya yatırım yapmaya çabalıyor, keten, yün ve pamuk gibi doğal materyalleri ve dayanıklı markaları seçmeye çabalıyorum. 2018 kapsül gardırobuma buradan bakabilirsiniz.

2. Aksesuarlar

artem-bali-623185-unsplash.jpg

Bu benim için büyük bir adım oldu. Çook uzun zaman oldu aksesuar almayalı. Fakat ortaokul yıllarımdan 23-24 yaşıma kadar neredeyse her dışarı çıktığımda ucuz, pahalı bir aksesuar almış olurdum. Kolye olsun, küpe olsun, toka olsun… 2015 yılında ilk azaltmalarımı yaparken aldığım birçok aksesuarın paslandığını, eskidiğini ve takılamayacak halde olduğunu görmüştüm. Ve yine de onları atmak istemiyordum! Sonunda gerçekle yüzleştim ve attım hepsini, ve bir daha altın ya da gümüş dışında bir aksesuar almayacağıma söz verdim kendime.

Fakat sonra altın ve gümüşü bile çok takmadığımı fark ettim, ve sanırım 2015’ten beri yeni aksesuar almadım hiç. Günlük kullanımda ise alyansım ve iki akik yüzüğüm dışında hiç aksesuarım yok.

Saat, olmazsa olmazım, ama üç tane çok sevdiğim, manevi değeri yüksek saatim var ve daha fazlasına ihtiyacım yok. Çok kullanmadığım saatlerimi ODTÜ’de çalışırken üniversitenin özgür dönüşüm grubunda hediye etmiştim.

Günlük kullandığım bir diğer aksesuar ise güneş gözlüğü. 2012’de “artık kaliteli bir güneş gözlüğü almanın zamanı geldi” diyerek aldığım RayBan güneş gözlüğümün bana daha uzun yıllar arkadaşlık etmesini temenni ediyorum. 🙂

3. Duş Jeli ve Sıvı Sabun

Duş jeli ve sıvı sabun cildimi kabuk kabuk kurutsa da uzun yıllar güzel kokusundan dolayı ondan vazgeçemedim. Koray’ın sayesinde sadeleştiğim alanlardan biri bu oldu, zeytinyağlı sabun gibisi yok banyoda, hele de yerel üreticiden, ya da aktardan ambalajsız alabiliyorsanız ne âlâ. Singapur’da Ayvalık’tan getirdiğim stok tükenince Hindistan üretimi, palm yerine hindistan cevizi yağıyla yapılmış, tütsü kokan müthiş bir sabun kullanıyorum şu aralar.

Henüz şampuandan kurtulamasak da artık evimize duş jeli, sıvı sabun ve türevleri girmiyor. En azından bir plastik atıktan ve SLS içeren bir üründen kurtulmuş olduk.

colorful soap christmas
Ben en sade halini sevsem de renkli renkli ve güzel kokulu artisan sabunlar  geçiş aşamasında yardımcı olabilir.

4. Deodorant

İlk önce alüminyumun olası zararlarından korunmak için alternatif deodorant arayışlarına girdim, ama süreç kendi deodorantımı yapmam ya da esansiyel yağlar kullanmam ile sonuçlandı. Deodorant tarifimi buradan bulabilirsiniz.

Bu tarifi neredeyse bir yıldır problemsiz kullanıyorum (sadece karbonatı fazla kaçırınca tahriş yapabiliyor, bu konuda dikkatli olmak lazım). Deneyenlerden de hep iyi dönütler alıyorum. Böylece bir plastik ambalaj da evimize girmemiş oluyor.

5. Makyaj ve Cilt Bakım Malzemeleri

Öğretmenliğe ilk başladığımda kendimi daha büyük ve daha profesyonel hissetmek için makyaj yapmaya başladım. Zaten genç gösteriyorum, sivilcelerimi kapatmazsam daha da genç gözükeceğimden korkuyordum.

Fakat bu maceram iki-üç sene sürebildi. Aynaya baktığımda sivilceli ve yer yer kızarıklar olan bir cildim de olsa, makyajla kapanmış hali içime sinmemeye başladı. Önce fondöten ve türevlerini bıraktım, sonra yavaş yavaş rimel ve hatta liseden beri kullandığım göz kalemi bile fazla gelmeye başladı.

Makyaj yapmayı bırakınca da, cildimi temizlemenin o kadar zor olmadığını fark ettim. Arada bir oil cleansing, günlük olaraksa elma sirkeli su ya da gül suyu yetiyor cildimi temizlememe. Hatta bu ara elimde kalan yüz temizleme jellerini bitirmeye çalışıyorum, bir daha da almam.

Cildim bu kimyasallar olmadan, kendi halinde sivilcelerle çok daha iyi savaşıyor, iyi bir güneş koruyucu ise kızarıklıkları minimuma indiriyor. Renk katmak istediğimde çok az ruj sürüyorum sadece, ondan kurtulmuş değilim henüz. Daha fazlası hayatımı zorlaştırmaktan başka bir işe yaramıyor. Hatta artık makyaj yaptığımda kendime farklı bir insan gibi gelmeye başladım.

Makyaj konusunda yazdığım iki yazıyı buradan ve buradan okuyabilirsiniz.

minimalizmle tanışınca artık satın almadıklarım

Sizin minimalizm sürecinde almayı ve kullanmayı bıraktığınız ürünler oldu mu?

Kapsül Gardırop Singapur Edition

pelo gardrob VER2-page-001

Hep diyorum ama yine diyeyim, minimalizmin en kolay ve hızlı hayata geçirdiğim alanı gardırop oldu. Dünyanın en dağınık insanı diye bir sıralama olsa dereceye girebilecek olan ben (o kadar azalttıktan sonra bile hala dağınığım), gardıropta toplu kalmayı başarabiliyorum 3 yıldır. Bunda kapsül gardırop konseptinin etkisi büyük tabii.

Azaltmaya ilk başladığımda neler neler atmıştım. Giymeyeceğime karar verdiğim bir kısım giysiyi kardeşime göstermiştim de yıllar yılı o evden bu eve nasıl taşıdım şaşırmıştı. 25 yaşına gelene kadar on defa taşınan ben bazı giysilere 18 yaşından beri tutunuyordum. O sırada fark ettim ki ucuza almış da olsam marka giysileri atmakta zorlanıyordum. Tüy tüy olmuş mango bluz, 50 kiloyken aldığım ve 58 kiloyken tabii ki olmayan Mudo etek aklıma ilk gelenler. İlk azaltma süreçlerini buradan ve buradan okuyabilirsiniz.

Kapsül Gardırop Görseli Hazırlamak Bana Ne Öğretti?

İnternette gördüğüm şu kapsül gardırop görsellerinden hep yapmak istemiştim, şimdiye nasipmiş. Diyeceksiniz şimdi Pelin işsiz misin. Bu aralar biraz boş olduğum doğru. 🙂 Biraz uğraştırdı ama değdi.

Hem 2018 yılındaki tarzımın bir görsel günlüğünü tutmuş oldum, hem de geçmişte giydiklerimi düşününce epey bir değiştiğimi, evrildiğimi fark ettim. Geçenlerde arkadaşımla sokaktaki küçük butiklere girip çıkıyorduk, o benim doğal tonları sevdiğimi söyledi. O an evet dedim ama içimden, yok canım, ben canlı renkleri daha çok seviyorum diyordum. Çünkü aklımda hala gençken giydiğim pembe, yeşil, morlar vardı. Üniversitede en çok giydiğim renkler bunlardı, ve genelde tüm renkleri karıştırıp giyiyordum 🙂

şenlik 121
sene 2010 (odtü’de özgürce bahar festivali yapabildiğimiz yıllar): turuncu saç, yeşil tişört, kırmızı oje, bordo çanta! O senelerde en çok giydiğim ayakkabılar da Antep’ten aldığım kırmızı deri sandaletler ve mürdüm spor ayakkabılarıydı.

Birkaç sene öncesine kadar da, çalıştığım okulların rahatlığından da dolayı, kot tişört temel tarzım olmuştu. Singapur’a gelince yavaş yavaş tarzımın daha oturduğunu fark ediyorum, bunda iş yerinde kotun yasak olmasının payı büyük.

Elbiselerim hep vardı ama neredeyse hiç giymiyordum. Burada haftada en az bir kere elbise giymeye çalışıyorum, aslında hayatımda ilk defa elbise giymeyi sevdim ama bazen bisiklet sürme isteği baskın geliyor 🙂 (derdini seveyim Pelin). Gömlek giymeyi de çok sevdiğimi fark ettim, özellikle keten olan 3 tanesini. Ütülemesi biraz zor ama ıslakken ütüleyince kolaylaşıyor.

Bu 30 parçanın 8 tanesini buradan aldım (2 gömlek, 1 t-shirt, 1 elbise, 2 pantolon, sandalet ve sırt çantası). Elimde olan ama artık tarzıma uymayan ve sık giyemediğim bir pantolon ve sırt çantamı sattım, birkaç eskiyen tişörte veda ettim.

Singapur ekvatorel kuşakta olduğu için tropikal iklime sahip. Yani her Allah’ın günü hava aynı. 30 derece civarı, %90larda nem oranı var, çoğu gün yağmurlu. Bu nedenle burada mevsimsel gardırop değişikliği diye bir şey yok. Bir yandan çok güzel, yani tüm yıl aynı giysileri giyiyor, üzerine düşünmüyoruz. Fakat bir yandan da sonbaharı özledim. Özellikle Ankara ve ODTÜ’nün sonbaharını.

Neler Var?

pelo gardrob elbiseler

Elbiseler: Dediğim gibi artık daha çok elbise giymeye başladım. Son bir yıldır sürekli  kilo alıp verdiğim için elbise giymesi daha kolay oldu. Ayrıca altına spor ayakkabılarımı da giysem biraz daha presentabl olabildim. 🙂

Ortadaki siyah elbiseyi de bir düğün için almıştım ama artık işe giderken de, resmi-şık bir olay olduğunda da giyiyorum.

pelo gardrob bluzler

Bluzler (bluzler mi bluzlar mı, şimdi Koray’la anlaşmazlığa düştük): Bu gruptaki en önemli değişiklik tişörtten gömleğe geçişim oldu. En azından yarı yarıya.

Bu seneki kapsül gardırobumda 3 adet tişört var. Siyah olan Zara (2016-20 TL), beyaz olan Esprit (2018-50 TL). Maalesef ikisi de döndü. Ben penye tişörtlerde dönme olayına bir çare bulamadım. Tişörtlerin dönmesinin sebebini kayınvalidem penyenin örgü çizgisine göre dikilmemesi olarak açıklıyor. “Alırken dikkatli olursan dönmez” demişti ama, dikkatli oldum, yine dönüyor. 🙂 Dönmeyen tek tişörtüm en soldaki pembe, sanırım annemin pazardan aldığı tişört. Hem dikişi hem kumaşı diğer ikisine göre daha kaliteli.

Gömleklerim, özellikle de pamuklu ve keten kumaş olanlar çok daha düzgün oturuyor ve uzun ömürlü. Kombine göre hem ciddi hem de günlük olarak giyilebiliyor.

pelo gardrob pantolonlar.jpg

Pantolonlar:  6 tane pantolonum olduğunu bu görseli yapana kadar fark etmemiştim. Bu kadar pantolona ihtiyacım yok aslında, ama bu kilo alma verme olayından dolayı birini giyebilirsem öbürünü giyemiyorum.

İki kotu da sanırım son 6 ayda 6 kere giymemişimdir. Ankara’nın yazı kot giymeye uygun, ama burası çok nemli olduğu için kot kötü bir seçim oldu. Yine de duruyor dolapta.

En sağdaki eşofmanımsı bol pantolonu da işe gitmediğim her gün giyiyorum neredeyse 🙂 Diğer üçü de işe giderken dönüşümlü olarak yetiyor.

pelo gardrob ayakkabılar

Ayakkabılar: Sandalet dışındakilerin hepsi en az iki yıllık. Burada çalışmaya başladığımda biraz daha ciddi giyineyim diye babet ve bez ayakkabı almıştım ama ayaklarımı mahvettiler, yüksek fiyatlı olan babeti sattım, düşük fiyatlı olanı attım maalesef, dört ayda giyilecek durumu kalmadı. Üstüne üstlük dandik ve düz taban ayakkabı giymekten nur topu gibi bir topuk dikenim oldu. Spor ayakkabılarına geri döndüm.

Singapurlu hocalar benim spor ayakkabıları görünce “Oo, çıkışta koşuya mı gidiyorsun” gibisinden soğuk şakalar yapsalar da aldırmıyorum artık, daha şık spor ayakkabıları var mı, var, ama bunlar bozulmadan yenisini almaya niyetim yok. Göz zevkleri bozuluversin biraz, ben onların zevksiz ve marka marka üstüne kıyafetlerini görünce yeterince göz zevkim bozuluyor 🙂

pelo gardrob aksesuarlar

Aksesuarlar: 3 çantam var, sırt çantam yeni, aslında ikinci el. Eski sırt çantam daha çok hiking çantasına benziyordu, onu 40 dolara sattım, bunu 38 dolara aldım :). Hem geniş, hem hafif. Bir çantada aradığım her şey.

İkinci çantam kendim çizip kayınvalidem vesilesiyle Ankara’da diktirdiğimiz deri çanta. Resmen evladiyelik oldu. Üçüncü de yıllardır kullandığım günlük lacivert çanta. Bunlar dışında bez çantalarla da dışarı çıktığım oluyor.

Takı: Altın ve gümüş olmayan bütün takılarımdan zamanında kurtulmuştum. Buraya iki kolye getirdim, ama hiç kullanmadım. Büyük ihtimalle kasaya koyacağım, manevi değerinden dolayı satmam mümkün değil, ama yakın gelecekte takmaya hevesim yok.

İki saatim var, birincisi 1997 model çok özel bir Swatch. 5 yıl önce ebay’den almıştık. Diğeri ise Fossil marka. Derisi biraz eskir gibi oldu, hindistan cevizi yağı ile bakım yaptım.Cilasız deri saat ya da cüzdanınız varsa aklınızda bulunsun, ömrünü epey uzattı.

Neler yok?

Ev giysileri (1 elbise, 2 tişört, 2 şort, 1 pijama takımı).

2 şort (Bu arkadaşlardan pek memnun değilim, satsam ve yerine bir şort mu alsam diyorum ama henüz beğendiğim bir şort bulamadım).

Spor giysileri (1 tayt, 1 şort, 1 tişört).

Kendime böyle bir liste hazırlamak benim için gerçekten aydınlatıcı oldu. Hem tarzımı biraz daha iyi anlamış oldum, hem de ileride alışveriş yapacaksam neye ihtiyacım olduğunu ve olmadığını bana hatırlatacak bir rehber oldu. Kesinlikle mükemmel bir gardırop değil, ama 2018’deki Pelin’i, yaşam tarzını ve önceliklerini çok iyi yansıtıyor. Benzer bir çalışmayı yapmanızı size de tavsiye ederim, ben hazırlarken çok eğlendim 🙂

meraklısına not: Bilgisayarı Windows 95’te öğrenmiş biri olarak, tabii ki bu görseli Word ve Paint kullanarak hazırladım! O yüzden göz zevkinizi bozan kısımlar için affola. 😀

Adım Adım Minimalizm [Bir Minimalist Yaşam Rehberi]

Az ve öz. Minimalizmin felsefesi bu.

Anlatması kolay, uygulaması emek istiyor.

Bu yolda en büyük düşman, emeklemeden koşmaya çalışmak. Kendi ilerlememizi, başkalarıyla karşılaştırmak, yetersizlik hissi.

Bu yazıda, eski yazılarıma da atıflar yaparak, özellikle yeni başlayanlar, ya da başlayıp bırakanlar için küçük bir minimalist yaşam rehberi hazırlamayı hedefledim.

Marie Kondo’dan (Derle Topla Rahatla kitabı) esinlenenler olsun, #minsgame gibi The Minimalists‘in yönteminden esinlenenler olsun, işe azaltmadan başlıyorlar. Ben biraz daha farklı bir yöntem önereceğim.

 

1. Satın Alma Alışkanlıklarını Fark Et

Sade ve minimalist yaşamı benimsemeye, azaltarak değil, alışveriş alışkanlıklarınızı gözden geçirerek başlayın. Bilinçli alışveriş, minimalizm ve sade yaşamak adına atabileceğiniz en iyi adım.

Alışveriş bağımlılığını çözmeden minimalist olmaya çalışmak, her zaman geri teper. Bugün gardırobunuzu üçte birine indirir, ertesi gün bir çılgınlık yaşayıp iki katına çıkarabilirsiniz. Bu nedenle önce kendinizi tanıyarak başlayın sadeleşmeye.

Minimalizm dışardan bakıldığında fiziksel bir süreç gibi geliyor (eşyalarda ve yaşam tarzında sadeleşme). Fakat aslında büyük oranda psikolojik bir süreç. Sizi bu kadar alışveriş yapmaya iten şey ne? Şık görünmemekten, işyerinde dalga konusu olmaktan, akrabaların dedikodusundan, ya da karşı cins tarafından ilgi görmemekten mi korkuyorsunuz? Hayalinizdeki imajınız gerçekliğe uymuyor, aldığınız eşya ve kıyafetlerle bu açığı kapatmaya mı çalışıyorsunuz? Hayatınızda eksik olan ne, sizi her dışarı çıktığınızda yeni bir satınalma ile eve döndüren?

Kendinizi dinleyin. Nelere para harcıyorsunuz, kağıt kalemi alıp her gün not alın (ya da telefonunuzun notlar kısmına yazın). Her maddenin yanına, kattığı değerle ilgili bir iki kelime karalayın. Örneğin:

Ekmek: Karnımı kolayca doyurma yolu. Fakat fazla yersem şişkinlik yapıyor. Kendim yapsam daha ucuz ve katkısız olabilir, ama daha zahmetli.

Spor şortu: Spor yapacak şortum yoktu. Bu yeni giysinin beni spor yapmaya teşvik etmesini umuyorum.

Yeni bir tişört: Aslında baktım da, dolabımda altı tane daha tişörtüm varmış. Haftada bir kere çamaşır yıkadığıma göre, her gün tişört de giysem buna çok da ihtiyacım var gibi durmuyor. Ama deseni çok güzeldi. Belki eski tişörtlerimden giymediklerimi gözden geçirmeliyim.

İlk başladığım zamanlarda, bunu hep yapıyordum. Bu egzersizi yapmak, bana yıllardır hiç düşünmeden para harcadığımı gösterdi. Kendimi tanımadan, davranışlarımın ardındaki nedenleri tam anlamadan yaşamıştım yıllarca. Bunu bir kere fark edince, eski alışkanlıklara geri dönmek istemiyorsunuz. Aldığınız her şeyin bir değeri oluyor, böylece ömürleri de uzun oluyor.

2. Satın Almaya Bir Süre Ara Ver.

Fark ettiyseniz azaltmaya daha başlamadık. 🙂

Bir nevi alışveriş orucu tavsiye ediyorum, ama kendinizi yıpratmadan ve yoksun bırakmadan. Bir süre (bu bir ay olur, on gün olur) bilinçli olarak yeni bir şey almamaya çalışın. Bu halihazırda evinizde olan eşyaları daha iyi tanımanız ve kullanmanız için bir fırsat.

Benim için bu ara verme işi, özellikle mutfak için çok faydalı oluyor. Çünkü yemek yapmayı çok seviyorum ve mutfağı istiflemeye meyilliyim (bunun nedenlerini de düşünmek gerek). Kuru bakliyat, unlar, muhtelif kuru gıda ben tüketene kadar bozuluyor. Bir süre markette sadece en temel ihtiyaçları almaya odaklanırsam ancak bitirebiliyorum.

Bloga ilk başladığımda, no buy november adı altında bir deneme ayı yapmıştım. O zaman fark ettim ki insan almamaya alışırsa öyle devam ediyor. O yazılardan beri 2 yıl geçti, ama benim öyle alışveriş hevesim hiç olmadı.

Alışveriş orucunuz bir anda her şeyi almayı bırakıyorum gibi olmamalı, kendinize kriter belirlemeniz önemli.

Örneğin, ben 2016’da yaptığım denemede, kendime 4 kriter belirlemiştim. Bu 4 madde en çok kaçamak yaptıklarımdı.

img_0820

Satın Almama Ayı- Kasım

  1. Giysi almak yok (ayakkabı, aksesuar dahil)
  2. Makyaj ve cilt bakım ürünü yok (o zaman en çok aldıklarımdandı)
  3. Kitap ve kırtasiye yok (o ay kaçamak yaptığım tek alan yeni kalem ve defter olmuştu)
  4. Internet alışverişi yok, özellikle indirim hiç yok!

Sadece temel ihtiyaçlar alınacak: yiyecek, benzin, temizlik malzemesi, faturalar

Burada internet alışverişine dikkatinizi çekmek istiyorum. Minimalizm adına şimdi, hemen yapabileceğiniz en kolay eylem, telefon ve epostanıza gelen reklamları engellemek. En sevdiğiniz marka dahi olsa, acımadan engelleyin. Zaten bir ihtiyacınız olursa o markanın sitesine girebilirsiniz. İndirimler sürekli telefonunuza geldiğinde, oradan bir şey almadığınızda kendinizi para kaybediyor gibi hissediyorsunuz.

Size gelen tüm reklam mesajları ve postalarının en altında üyelikten çıkma (unsubscribe) butonu var. Yeni bir mesaj geldikçe, üyelikten çıkmaya basın. Bir deneyin, sizi alışveriş bağımlılığından kurtaracak en önemli şeylerden biri bu olacak.

Yalnız satın almaya ara vereyim derken cimri olmayın. Bu konuyla ilgili de yazmıştım, tutumluluk, cimrilik ve minimalizm arasında gri çizgiler var.

Hadi Artık Azaltmaya Başlayalım!

En eğlenceli, ya da bazıları için en acılı süreç azaltma. Fakat eğer ilk iki adımda ilerleme sağlamış, alışveriş döngüsünden kendinizi biraz kurtarabilmiş, ve hayır demeyi öğrenebilmişseniz, o kadar da acılı olmayacak.

Bu noktada, kimsenin mükemmel olmadığını, benim de hala bir ve ikinci adımlarda zorluk yaşadığım zamanlar olduğunu belirtmeliyim. Bu iki adımı tamamen fethetmeden üçüncü adıma geçebilirsiniz. Özşefkat çok önemli. Kendinize fazla yüklenmeyin, buraya kadar okuduysanız bile bu işe niyetlendiğiniz anlamına gelir. Yolu yarılamış sayılırsınız. 🙂

Azaltma ile ilgili önerebileceğim en iyi kaynak tabii ki Marie Kondo, Derle Topla Rahatla kitabı. Onunla beraber aşağıda yazmış olduğum başlangıç yazılarından faydalanabilirsiniz.

Minimalizm ve Basit Yaşamak

Makyaj Mezarlığım

Deodoranta Elveda.

Seven Day Decluttering Marathon- Yedi Günlük Azaltma Maratonu

Özellikle kıyafet ve kapsül gardırop ile ilgili olanlar:

Daha Az Kıyafetle Yaşamak (blogun ilk yazılarından, ama en çok okunan yazı bu. Demek ki milletimiz en çok kıyafetlerde sadeleşmek istiyor 🙂 )

Nereden Başlayacağım? Kapsül Gardırop 1

40 Parçalık Yaz Gardırobum: Kapsül Gardırop 2

Neden sizin de bir kapsül gardırobunuz olmalı? Kapsül Gardırop 3

Başa Dönelim: Neden Minimalizme Baş Koymuştuk?

Minimalizm benim için çok derin, hayat boyu sürecek bir yaşam tarzı. Bu üç adım sadece okyanusa ayaklarınızı sokmanızı sağlayacak. Bu adımlar birbirini takip eden değil, bir süre sonra birbiriyle iç içe geçmiş adımlar olarak hayatınızda yer alacak.  Düşündükçe, içe döndükçe, dışarıdan onay ve beğeni aramaktan vazgeçince hayatınız başka bir kanala doğru akacak. Umarım bu yaşam tarzına bir şans verirsiniz. Unutmayın, bu sizin yolculuğunuz, kimseninkine benzemek zorunda değil.

Önemli Bir Not: Eğer yalnız yaşamıyorsanız, bu hayat tarzına aile üyelerinizi zorlamaya sakın çalışmayın. Sadece örnek olun, zaten büyük ihtimalle takip edecekler sizi. Sakın birinin eşyasını haberi olmadan atmayın. Bu yolda yapılabilecek en büyük hata bu sanırım. 🙂

Minimalist Günlük’ün Facebook sayfasına buradan, instagram sayfasına ise buradan ulaşabilirsiniz. Youtube kanalım da burada.